Blog,  Tematy psychoterapii

Samotność

„Opcja: zaprzyjaźnij się z samym sobą jest idealna, a właściwie jedyna, żeby nie czuć się megasamotnym w życiu”.
Katarzyna Nosowska

            Bycie samemu nie oznacza samotności, tak jak samotność nie oznacza bycia samemu. Na odczuwanie samotności ma wpływ wiele elementów jednak relacje nie są tu kluczowe. Można czuć się samotnym w związku, posiadając wiele znaczących relacji. Jednocześnie można żyć samemu i nie czuć się samotnym człowiekiem. Najważniejsza jest osobista perspektywa, która jest wypadkową doświadczeń, przeżyć, oczekiwań, potrzeb, poczucia własnej wartości i umiejętności. Bycie samotnym wyzwala wiele trudnych emocji – żal, smutek, niezrozumienie, tęsknotę, lęk. Samotność jest odczuciem subiektywnym. Oznacza to, że bez względu na życie, otoczenie i postrzeganie innych można czuć się samotnym.

Rodzaje samotności

Samotność może dotykać szczególnych obszarów życia. Można czuć samotność w określonym temacie (braku osoby, która przeżywałaby z nami awans). Będąc w związku, relacji – niezależnie czy partnerskiej, romantycznej, koleżeńskiej również można czuć się samotnym, mając poczucie, że druga osoba nas nie widzi, nie zauważa, nie słyszy. Nie zostawia miejsca na to co ważne dla nas i nasze potrzeby. Warto rozróżnić odczuwanie samotności od bycia samemu ze sobą. Poczucie samotności ściąga w dół, zabiera energię, męczy. Bycie samemu ze sobą jest bardzo przydatną umiejętnością, pozwalającą na przyglądaniu się sobie, poznanie siebie, rozpoznawaniu własnych potrzeb i zaspokajaniu ich.

Skąd ta samotność?

Ponieważ samotność kojarzy się nam z byciem z innymi, może dawać mylne wrażenie, że to inni są za nią odpowiedzialni. Warto sprawdzić, ile w odczuwaniu samotności jest naszego udziału. Oczywiste jest, że nie mamy wpływu na innych – nie zmusimy partnera, koleżanki, żony, przyjaciela do tego by nas zobaczył, jeśli jest skupiony na sobie. Możemy natomiast sprawdzić, czy zrobiliśmy wszystko co było po naszej stronie by nie czuć się samotnym. Mówienie wprost o swoich potrzebach daje szanse drugiej stronie zobaczenia nas – „potrzebuję żebyś mnie wysłuchał/ła”, „potrzebuję, żebyś poświęcił/ła mi czas”. Sprawdzenie czy nasze oczekiwania i potrzeby są realne – czy dana osoba jest w stanie z nami przeżywać radość z awansu, być może jej sytuacja pozwala jedynie na wyrażenie gratulacji, a nie na swobodne przeżywanie radości. Jeśli czujemy się samotni wśród bliskich nam osób warto przyjrzeć się czy na pewno dobrze dobraliśmy sobie te osoby. Być może osoba, od której oczekujemy uwagi, bycia przy nas nie ma takich umiejętności. Sprawdzenie czy my sami posiadamy umiejętności zadbania i wyboru relacji, które nie będą powodowały uczucia samotności. Choć to może wydawać się trudne przyjrzenie się sobie czy w moim zachowaniu nie pojawia się coś co powoduje, że jestem samotny. Być może robisz to nieświadomie lub nie przywiązujesz do tego wagi. Zobacz i oceń swoje umiejętności nawiązywania i podtrzymywania relacji oraz komunikacji.

Czuje się samotny – dlaczego mam patrzeć na siebie, kiedy inni mnie zostawili?

            Nie możesz zmienić innych, ale możesz pracować nad sobą. Rozwijać się, uczyć się dbać o siebie, poznawać swoje potrzeby. Możesz swoją samotność przeżyć z terapeutą, robiąc pierwszy krok do wyjścia z niej, a później pracować nad tym by jej jak najrzadziej doświadczać. Samotność nie jest wyrokiem, zabiera wiele energii i łączy się z wieloma trudnymi, nieprzyjemnymi emocjami, ale można to zmieniać.

2 komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *